Ρύπανση αυτοκινήτων,CO2 και....δίχρονα!

Πολύς ντόρος γίνεται για τους ρύπους των αυτοκινήτων και συγκεκριμένα για την μονάδα μέτρησης CΟ2 (κοινώς διοξείδιο του άνθρακα). Σύμφωνα με τους επιστήμονες το διοξείδιο του άνθρακα μπορεί να είναι επιβλαβές, παραισθησιογόνο έως θανατηφόρο σε μεγάλες συγκεντρώσεις στον αέρα (κυρίως σε κλειστούς χώρους). Στην πράξη όμως είναι άκακο παράγωγο με εξαίρεση τις αρνητικές επιπτώσεις στην ατμόσφαιρα (φαινόμενο θερμοκηπίου). Οι εταιρίες στην προσπάθεια τους να εναρμονιστούν στις νόρμες της Ε.Ε. Euro 5 και Euro 6 τείνουν να μειώνουν θεαματικά τους ρύπους του στόλου τους μειώνοντας συνεχώς τις τιμές CO2g/km παράλληλα με την κατανάλωση.

Είναι όμως το διοξείδιο του άνθρακα όλο το πρόβλημα;

Τα παράγωγα της καύσης, αυτά που βγαίνουν από την εξάτμιση, συνοδευόμενα πολλές φορές από πορωτικό ή ενοχλητικό (ανάλογα τα γούστα και την περίπτωση) ήχο, είναι κυρίως 3. Αδρανές άζωτο, διοξείδιο του άνθρακα και νερό. Είναι κυρίως αυτά όπως είπα αλλά δεν είναι μόνο αυτά! Ταυτόχρονα με αυτά παράγονται και άλλα όπως μονοξείδιο του άνθρακα, υδρογονάνθρακες, διάφορες οργανικές ενώσεις και οξείδια του αζώτου. Όλα αυτά έχουν πολλές επιβλαβείς ιδιότητες και χαρακτηρίζονται καρκινογόνα. Εδώ έρχονται οι οδηγίες Euro (4-6) οι οποίες (θέλουν να) βάζουν περιορισμούς στις εκπομπές αυτές.

Τελειώνει εδώ όμως το θέμα; Τι γίνεται στην πράξη;

Η πράξη από την θεωρία δυστυχώς και εδώ απέχει πολύ. Καταρχάς οι εργοστασιακές μετρήσεις μέσης κατανάλωσης (που επηρεάζουν το αποτέλεσμα CΟ2g/km) είναι σχεδόν γραφικές. Αποτελεί είδηση όταν ένα αυτοκίνητο στην πράξη επιβεβαιώνει την μέση κατανάλωση που δηλώνει. Συνήθως οι καταναλώσεις κυμαίνονται περίπου 2L/100km υψηλότερα από τις μέσες εργοστασιακές σε όλα τα μοντέλα. Άρα παράγουν και πολύ περισσότερο CO2 στην πράξη. Το μεγάλο πρόβλημα όμως δεν είναι ούτε εκεί.

Το μεγάλο πρόβλημα έρχεται από τον "ύπουλο γαλάζιο καπνό". Γαλάζιος καπνός από εξάτμιση αυτοκινήτου ή δίκυκλου συνεπάγεται καύση λαδιού. Καύση λαδιού σε έναν ΜΕΚ  μπορεί να έχουμε για αρκετούς λόγους. Οι κυριότεροι υπεύθυνοι στους τετράχρονους (βλ. ΜΕΚ) είναι δυσλειτουργία (με κάθε πιθανό τρόπο) είτε των ελατηρίων πιστονιών, είτε από τα τσιμουχάκια των βαλβίδων και φυσικά η επιστροφή των αναθυμιάσεων στον θάλαμο καύσης. Στους δίχρονους αυτό συμβαίνει εκ της φύσεως τους λόγω της τυπολογίας τους.

Τα λάδια των κινητήρων είναι χημικά σκευάσματα τα οποία κατά πλειοψηφία πλέον είναι και 100% συνθετικά. Αθώο ακούγεται αλλά αν ανατρέξει κανείς στις επισημάνσεις των λαδιών στις ετικέτες τους, θα ανακαλύψει οδηγίες που δε φαντάζεται. Οι κατασκευαστές προτείνουν αποφυγή της επαφής (ειδικά μακροχρόνιας) με το λάδι διότι είναι καρκινογόνο και υπεύθυνο για εμφάνιση μέχρι και καρκίνου του δέρματος. Ακόμη χειρότερα στην περίπτωση που είναι μετά από χρήση. Τα αυτοκίνητα μετά από κάποια χρήση ή ακόμη και από το εργοστάσιο τους (σύγχρονο παράδειγμα σήμερα οι κινητήρες της VW, TSi κατα πλειοψηφία) καίνε λάδι. Τα δε δίχρονα μηχανάκια μετά από κάποιο καιρό το κάνουν σε υπερβολικό βαθμό. Νομίζω μπορεί εύκολα να αντιληφθεί κάποιος τι επιπτώσεις έχει το καμένο λάδι και τα παράγωγά του  όταν εισέρχεται στους πνεύμονες μας. Αν δεν επιτρέπεται ούτε η επαφή, τότε, πόσο μάλλον η είσοδος στον οργανισμό μας.

Τι γίνεται με αυτό το θέμα;

Για αυτό το φαινόμενο δεν υπάρχει ουσιαστικό μέτρο και έλεγχος πουθενά (στον κόσμο). Ουδείς νόμος ή οδηγία περιορίζει ή ελέγχει αυτό το πρόβλημα. Θα έπρεπε πχ τα ΚΤΕΟ να το εντοπίζουν και να υποδεικνύουν λύση, ενώ στους παραβάτες να ορίζονται ακόμη και πρόστιμα αντίστοιχα των κυρώσεων για τα καυσαέρια που προβλέπει ο ΚΟΚ. Το φαινόμενο όμως δεν περιορίζεται και δε δείχνει να απασχολεί κανέναν προς το παρόν.

Βρίσκεται μονάχα στα χέρια του πολίτη, όταν αντιμετωπίζει παρόμοια κατάσταση αυτός ή κάποιος στον περίγυρο του, να σπεύδει σε διόρθωση του προβλήματος. Είναι αποδεδειγμένο ότι σε απόσταση μικρότερη των 10 μέτρων λόγω των στροβιλισμών του αέρα η εισπνοή να είναι αναπόφευκτη και είναι απολύτως σίγουρο ειδικά αν είναι το δικό σας αυτοκίνητο ότι θα το εισπνέετε μόνιμα με ότι αυτό συνεπάγεται.

Αν αγαπάτε τον εαυτό σας και το περιβάλλον το λιγότερο, take action!